Sodium Lauryl Sulphate en Sodium Laureth Sulphate
Vorige week kreeg ik van Cynthia (oftewel miss Lipgloss) de vraag of ik haar wat meer kon vertellen over het verschil tussen de ingrediënten Sodium Lauryl Sulphate en Sodium Laureth Sulphate.
Het viel me op dat er in no time meer dan 100 mensen op het stukje op haar blog hadden gereageerd. Dit geeft wel aan dat er over SLS en SLES veel onduidelijkheid is (en dat de blog van Cynthia heeel veel gelezen wordt)!
Hieronder dan ook voor jullie mijn verhaal over de twee ingrediënten die ervoor zorgen dat jouw zeep, shampoo of gezichtsreiniger zo lekker schuimt. En een daarvan kan jouw huid misschien wel veranderd hebben in schuurpapier …
Wat doen deze stoffen?
Zowel Sodium Lauryl Sulphate (SLS) als Sodium Laureth Sulphate (SLES) zijn surfactants (of oppervlakte actieve stoffen). Surfactants zijn stoffen die in combinatie met water gebruikt kunnen worden om olie of vet op te lossen; je kunt met surfactants je huid dus reinigen. Doordat surfactants de oppervlaktespanning verlagen, produceren ze schuim en maken ze producten beter smeerbaar.
Waarom je liever geen surfactants gebruikt…
Het grote nadeel van surfactants is dat ze buiten talg en vuil ook makkelijk het natuurlijke huidvet kunnen oplossen. Daardoor wordt de barrièrefunctie van de huid verstoord en kun je last krijgen van een droge, schilferige en vochtarme huid. Ook liggen er dan puistjes en rode vlekken op de loer.
Huidirritatie door Sodium Lauryl Sulphate
Ondanks alle negatieve berichten over Sodium Lauryl Sulphate is er geen bewijs dat de stof kankerverwekkend of toxisch is. Het ingrediënt is wel de absolute koning op het gebied van huidirritatie. Het werkt zelfs zo irriterend dat deze stof standaard wordt toegepast in onderzoeken om kleine stukjes huid te irriteren zodat daarna het kalmerend effect van nieuwe cosmetische ingrediënten gemeten kan worden. Sodium Lauryl Sulphate maakt al in een heel lage concentratie de buitenste huidlaag stuk. Het wordt daarom ook weleens gebruikt om andere werkzame stoffen dieper in de huid te laten dringen. Maar of je daar nou mooier van wordt…
SLS (of Sodium Dodecyl Sulfate) is dus eigenlijk wel een stof die je zou moeten vermijden. Helaas wordt het door producenten toch nog regelmatig gebruikt in cosmetica, omdat het een heel goedkoop ingrediënt is en veel schuim geeft. Je ziet het met name op de ingrediëntenlijst van shampoos terug.
En Sodium Laureth Sulphate?
Veel mensen verwarren Sodium Lauryl Sulphate met Sodium Laureth Sulphate. Dit is ook een zogenaamde surfactant, maar werkt veel minder irriterend. Ook deze stof wordt toegevoegd om producten te laten schuimen. Toch moet je met een gevoelige gezichtshuid uitkijken voor Sodium Laureth Sulphate. Of het je huid daadwerkelijk irriteert hangt erg af van de concentratie die in het product zit en of er terugvettende oliën aan het product toegevoegd zijn. Een goede stelregel is dat als je gezicht strak aanvoelt na het wassen het product voor je huid te heftig is. Gebruik een gezichtsproduct met sodium laureth sulphate in ieder geval niet te vaak, gebruik er niet al te veel van en spoel het goed af met water.
In handzepen is het gebruik van Sodium Laureth Sulphate weer een iets ander verhaal. Ook hierin zal deze stof je huidbarrière verstoren, maar toch ben ik een voorstander van dit ingrediënt in handzepen. SLES zorgt er namelijk voor dat de huid van je handen goed schoon wordt. Als je een minder krachtige wasstof kiest, is er namelijk een grote kans dat er vuil en ziekmakers achterblijven op je handen. Kies wel voor een handzeep waaraan naast SLES óók terugvettende stoffen zijn toegevoegd, zoals glycerine. Het liefst in een hoge concentratie, die kunnen het uitdrogende effect van SLES namelijk (deels) opvangen.
Groetjes, Jetske
(Dr. Jetske Ultee – onderzoeksarts cosmetische dermatologie)
Lees ook de blogs:
Een gevoelige huid,
Een gezonde barrièrefunctie, een gezonde huid,
Luxe ingrediënten voor je huid,
Hulp bij de keuze van je make-up remover,
Cleanser is de eerste stap naar een mooie huid en
Alles-in-een producten?