Wat zo veel artsen niet zien (bij acne)

Hoe kan het toch dat zo veel artsen blijven hangen in wat ze al decennia doen. Hoe kan het dat er zo veel artsen  zo weinig openstaan voor nieuwe inzichten? Ik wil helemaal niet generaliseren, maar wat vind ik het soms frustrerend om te zien hoe lang het duurt voordat nieuwe kennis geïmplementeerd raakt in de praktijk. Ik denk hier maar meteen aan de behandeling van acne. Je wilt niet weten hoeveel vragen ik hierover nog krijg. En steeds weer merk ik hoeveel misverstanden, onwetendheid en slechte adviezen en behandelingen er bestaan. En dat terwijl er écht wat te doen is aan acne.

Onlangs nog, besprak ik hierover twee studies op de blog van mijn wetenschappelijke stichting Skinwiser. Over hoe lang het soms duurt voordat mensen met (ernstige) acne de juiste behandeling krijgen. Dat ligt overigens niet alleen aan artsen hoor; dat  heeft ook heel veel te maken met ‘dokter Google’. Voor wie de stukken heeft gemist, je leest ze hier. Over misinformatie en misverstanden rond een aandoening waar zoveel mensen mee te maken hebben of krijgen.

Zeldzame artsen

Als je als patiënt na veel te lang en veel te veel ellende dan eindelijk bij een arts durft aan te kloppen met je acneklachten (omdat je eerst altijd hebt gehoord of gelezen dat je er vanzelf wel weer overheen groeit) dan krijg je waarschijnlijk een antibioticarecept mee. Zonder dat er heel goed gekeken wordt naar de oorzaken van het probleem. Want is die acne wel echt acne? Of Is er misschien sprake van een schimmeltje of een overgroei van demodexmijten? En in hoeverre is er een disbalans van hormonen, spelen een verkeerde voeding, problemen met de darmen of een verkeerd gebruik van cosmetica een rol? De artsen die dat checken zijn schaars. Maar het onderkennen van de oorzaak van het probleem is ondertussen wel uiterst  bepalend voor de keuze en het succes van de behandeling.

Antibiotica en ander grof geschut

Bij mensen met zeer ernstige acne wordt er behalve naar antibiotica ook vaak gegrepen naar het ‘paardenmiddel’ isotretinoïne. Dit geneesmiddel op basis van vitamine A-zuur werkt overigens ook als een trein, maar je moet wel rekening houden met veel nare bijwerkingen. En laat nu net de laatste jaren uit onderzoek heel erg duidelijk geworden zijn dat je met een fractie van de dosering (low dose or ultra low dose isotretinoin) een gelijk resultaat behaalt zonder al die ellendige bijverschijnselen. Het is inmiddels zelfs gebleken dat een lage dosis isotretinoïne ook heel erg goed werkt bij mensen met minder heftige acne en rosacea, en dus een goed alternatief vormt voor antibiotica.

Kritische vragen in de spreekkamer

Voor mij is het een raadsel waarom een groot deel van de artsen dit nog niet heeft ‘meegekregen’. Is het de immense werkdruk? Acne is natuurlijk niet levensbedreigend, maar de ziektelast is veel groter dan gedacht en soms zo bepalend in de ontwikkeling van jonge mensen. Er is een nadeel aan zelfdokteren, zeker gezien de hoeveelheid slechte informatie die op internet circuleert. Maar ik ben er uiteindelijk toch voorstander van dat mensen zich inlezen in hun klachten en op de hoogte blijven van de laatste ontwikkelingen. En als jij met een huidhulpvraag bij de arts zit mag je best een paar kritische vragen stellen, daar wordt iedereen alleen maar beter van!

 

Groetjes,

Jetske

Onderzoeksarts cosmetische dermatologie