De zomermaanden zijn heerlijk, maar je huid heeft het vaak zwaar te verduren. En hoe ellendig is het als je gedurende je vakantie last hebt van een jeukende huid die onder de bultjes zit. Vorige keer heb ik al wat verteld over echte zonneallergie (PMLE). Nu wat meer over het broertje van zonneallergie: de fototoxische of fotoallergische reactie op stoffen in je huidverzorgingsproducten of medicijnen.
In een vorige blog schreef ik al dat nogal wat ingrediënten in huidverzorgingsproducten in combinatie met zon voor vervelende huiduitslag kunnen zorgen. Maar wist je dat zelfs bepaalde zonnefilters onder invloed van zonlicht problemen kunnen veroorzaken? Het is een rare wereld. Reageert je huid ineens gevoelig in de zon? Check dan eens de ingrediëntenlijst van je gebruikte (zonnebrand)producten.
Als je gaat zoeken op het internet naar informatie over veilige en goede zonfilters dan wordt er door dermatologen eigenlijk altijd zinkoxide of titaniumdioxide geadviseerd. Ik denk daar een beetje genuanceerder over.
Zelf cosmetica maken, het lijkt ineens of iedereen daarmee bezig is. Het wemelt op internet van de DIY-receptjes en websites met complete handleidingen voor het maken van crèmes tot shampoos. Het Parool vroeg me wat ik daar nu eigenlijk van vond. Kan het kwaad om zelf een crème, lipbalsem of scrub te maken?
Zoals jullie weten is bruin worden in de zon of onder de zonnebank voor mij een no go. Sinds ik weet wat er gebeurt met je collageen, elastine en DNA, geniet ik alleen nog ingesmeerd van de zon. Toch krijg ik vaak te horen ‘Wat ben je bruin, kom je net terug van vakantie?’ Nu houd ik erg van reizen, dus de kans dat ik net terugkom uit het buitenland is groot. Maar dat kleurtje komt dan niet van de zon, maar van een zelfbruiner. Mensen zijn altijd verbaasd als ik dat vertel. Werd je van zelfbruiners niet oranje (gestreept)? Dat was lang geleden inderdaad zo. Er is gelukkig veel veranderd in zelfbruinland. Maar enige oefening is vereist voor een mooi kleurtje. En wat handige tips …
De laatste dagen is ons huis gevuld met heel veel geheimzinnigheid. Er zijn ineens kasten die ik niet meer mag openen, briefjes op de deuren met ‘verboden voor moeders’ en overal liggen papiersnippers, lijmresten en vieze verfkwasten. Op school is het al niet veel anders. Als mijn viertal dan zondag met een zelfgemaakt ontbijtje, al die pakjes en verwachtingsvolle gezichtjes aan mijn bed staat, dan ben ik zo trots!
Hoe kan het toch dat zo veel artsen blijven hangen in wat ze al decennia doen. Hoe kan het dat er zo veel artsen zo weinig openstaan voor nieuwe inzichten? Ik wil helemaal niet generaliseren, maar wat vind ik het soms frustrerend om te zien hoe lang het duurt voordat nieuwe kennis geïmplementeerd raakt in de praktijk. Ik denk hier maar meteen aan de behandeling van acne. Je wilt niet weten hoeveel vragen ik hierover nog krijg. En steeds weer merk ik hoeveel misverstanden, onwetendheid en slechte adviezen en behandelingen er bestaan. En dat terwijl er écht wat te doen is aan acne.
Dure producten zijn soms kwalitatief beter, maar heel vaak betaal je alleen voor een mooie verpakking, een exclusieve marketingcampagne en een luxe gevoel. Net als met kleding, tassen of zonnebrillen is ook cosmetica voor een deel een beleving. Toch wil je uiteindelijk wel waar voor je geld wanneer je iets koopt vanwege een mooie belofte. Dus: kan het ook voor minder?
Ik ben gek op state-of-the-art-cosmetica met innovatieve ingrediënten in mooie hightech airless verpakkingen. Maar toch heb ik ook een zwak voor natuurlijke stoffen die al eeuwenlang gebruikt worden. Simpel en puur. Zo’n eeuwenoud ingrediënt uit de natuur is klei.
Op alle producten die ik de laatste jaren heb ontwikkeld voor mijn eigen huidverzorgingslijn ben ik vanzelfsprekend hartstikke trots. Ik was zelfs helemaal overdonderd door de vele leuke reacties op mijn Vitamin A Serum. Deze week lanceer ik alweer een nieuw product. En stiekem is dat een beetje mijn nieuwe favoriet. Het is zo’n fijne crème… Een crème die je gewoon altijd in je tas moet hebben.